« أفقه أهل المدينة » و « اعلم أهل المدينة » معرفى شده وتوجه واعتماد علماى جامعه را به خود جلب كرده بود واز طرف ديگر وفادارى خويش را نسبت به اجراى منويات حكومتها به‌اثبات رسانده بود . پس ، نخستين كسىكه به‌نقل شفاهى ونوشتن حديث اقدام كرد ، ابن شهاب زهرى بود كه به‌دستور هشام‌بن عبد الملك انجام گرفت وحديثهايى كه از زبان أو شنيده مىشد ويا به‌دستور أو در أوراق مىنوشتند ، در جامعه رسميت مىيافت وبه‌تدريج به مسانيد ومنابع حديثي راه گشود ، به‌طورىكه تقريباً يك ششم أحاديث صحيح بخارى ؛ مهمترين منبع حديثي أهل سنت را ، حديثهاى ابن شهاب به‌خود اختصاص داده ودر اين كتاب بيش از هزار حديث از وى نقل گرديده است . تعداد أحاديث زهرى ابن حجر در « تهذيب التهذيب » آورده است : مجموع روايات ابن‌شهاب به دو هزار ودويست بالغ مىگردد . سپس مىنويسد : أو نصف اين أحاديث را از افراد غير موثّق نقل كرده است . منظور ابن‌حجر اين است كه ابن شهاب هزار ويكصد حديث خود را نه از اشخاص وناقلان مورد اعتماد ، كه از هر رهگذر واز هر انسان كوى وبرزن واز زبان كسانىكه هيچ معيار ومبنايى در گفته‌هايشان نداشتند ، نقل كرده است . اين قضاوت در مورد احاديثِ ابن شهاب ، از سوى كسى